حرف هایی از سر خمیازه

چه دامنگیری ای اشک!!

گفتم:چشمم.گفت:به راه می دار.

گفتم:جگرم.گفت:پر آهش می دار.

گفتم که:دلم.گفت:چه داری در دل؟

گفتم:غم تو.گفت:نگاهش می دار.

قلب آدم ها مثل جزیره دور افتاده

ایست.مهم نیست که چه کسی برای

 اولین بار پا به جزیره می گذارد. مهم

 کسی است که هیچ وقت جزیره را ترک

 نمی کند.

من یقین دارم که برگ

کین چنین خود را رها کرده است در آغوش باد

فارغ است از یاد مرگ

لاجرم چندان که در تشویش از این بیداد نیست

پای تا سر زندگی است

آدمی هم می تواند زیست بی تشویش مرگ

گر ندارد همچو او آغوش مهر باد را

می تواند یافت لطف

هر چه بادا باد را